دستهء نخست : تفاسيرى كه از جانب برخى از مستشرقين و نيز برخى از مسلمانان و همچنين برخى از حكام در زمان امام ( ع ) و پس از ايشان ارائه شده است كه از ديدگاه ما تفاسيرى نادرست و ناسازگار با اعتقاد و تصور ما نسبت به سيد الشّهداء ( ع ) است . بخشى از اين تفاسير كه آنها را در زمرهء تفسيرهاى باطل و ناصواب به شمار مىآوريم ، تفاسيرى است كه ناشى از اغراض و يا امراض در برهه‌هايى از زمان و از سوى حكام منحرف و دستگاه ايشان با هدف مسخ نهضت امام حسين ( ع ) و كاستن از بركات و آثار آن در ميان امت اسلامى ارائه شده است ؛ اين دسته سعى نموده‌اند تا به تحليل‌ها ، تفسيرها و توجيهاتى پيرامون موضع امام حسين ( ع ) نسبت به حاكميت و علت خروج ايشان بپردازند . در مقابل تعداد ديگرى از اين تفسيرهاى نادرست نشأت گرفته از نيت‌هاى پليدى است كه بذرهاى آن از زمان حكام بنى اميه پاشيده شده است و تحليلگران متأخر نيز از اين دست از تفاسير كه در برخى از كتب تاريخى به صورت پراكنده آمده است ، تأثير پذيرفته و به آن استناد جسته و اعتماد نموده‌اند . بخش ديگرى از اين تفسيرات باطل و نادرست در نتيجهء اين واقعيت ايجاد شده است كه بسيارى از افرادى كه به تحليل و تفسير تاريخى قضيهء امام حسين ( ع ) پرداخته‌اند ، از مكتب امام